Het verhaal van:

Veertig jaar sociale werkplaats

PietPiet Schouten is negenenvijftig en een Leidenaar in hart en nieren. Hij werkt al veertig jaar bij DZB* in de Sleutelstad en kreeg daarom een gouden speld uitgereikt op een feestelijke jubileumbijeenkomst. Hij vertelt graag over zijn werk en zijn leven.

‘Ik was een jong ventje toen ik begon bij de sociale werkplaats. Ze zaten toen in de Groenesteeg en in de Vestestraat en ook nog in de Metsustraat. Schoensmeerdoosjes deed ik eerst. Daar moest zo’n nippeltje op gedrukt worden om het te kunnen openen. Later bouwde ik speelgoedautootjes en nog later werd ik bankwerker. Ik maakte allerlei dingen van metaal. Stukken pijp waar weer iets anders overheen moest, dat soort werk.

Ik heb korte tijd ook nog ergens anders gewerkt. Bij een kistenfabriek, maar dat was niet veel. Die baas was er eentje die de jongelui uitbuitte. Verder heb ik bij de koekfabriek van Ravensbergen gewerkt in Sassenheim. ’s Morgens deed ik eitjes in de oven bij de koekjes, die gingen dan het hele stuk mee en dan kwamen ze er gebakken uit en had ik een lekker ontbijt. Maar ik ging uiteindelijk toch weer terug naar DZB. Ze zaten toen inmiddels allemaal bij mekaar op de Waard, in de Willem Barentzstraat. Ik ging weer achter de draaibank. Eerst bouwde ik fietsen, later kwam ik bij de montageafdeling. Daar heb ik heteluchtkachels staan bouwen. Aan de hand van tekeningen moest ik ze dan in elkaar zetten.

Op een dag zag ik mensen buiten lopen, ook van DZB, die aan het schoffelen waren en een beetje aan het snoeien en harken enzo. En toen wist ik: dit is wat ik wil! Eigenlijk altijd al. Toen ik vijftien was wilde ik naar de tuinbouwschool, hovenier worden, maar ik liep maar te twijfelen: ja, nee, ja ,nee…Ik heb die school niet gedaan. Maar dat groen zat er altijd al in bij me. Bloemetjes, planten…daar fleur je toch helemaal van op?

Ik kreeg spijt van al dat binnen werken bij DZB. Ik werd steeds chagrijniger en stapte dus naar mijn baas en die zei: “Piet, je bent een van mijn beste werknemers, maar ik denk dat ik je toch moet laten gaan.”  Ik kreeg ander werk. In het groen. Ik heb in de loop van de tijd allerlei cursussen gedaan en diploma’s gehaald. Werken met een kettingzaag en met de bosmaaimachine, bedrijfshulpverlening en ook hoe je wegbebakening moet uitzetten, om veilig langs de weg te kunnen werken. We werken in Leiden, maar ook in de verdere omgeving. We doen van alles voor de gemeente, maar ook voor particulieren. Alle werkzaamheden die we uitvoeren vind ik leuk. Ik kan niks noemen wat niet leuk is.

De laatste drie jaar was ik meewerkend voorman, maar ik heb het heel moeilijk gehad.
Mijn vrouw Lydia overleed in 2011. Ze had kanker. Ik hield heel erg veel van haar. Ze werkte ook bij DZB. Daarom zei ik op het feestje waar ik van B en W een gouden speld kreeg, dat ik vond dat Lydia die speld moet krijgen. Zij heeft tenslotte ook bij DZB gewerkt. Zij mocht het niet halen. Ik wel. Ik zei: deze is voor jou.’ 

Piet Schouten

*DZB is gespecialiseerd in gesubsidieerde arbeid. Werk voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Dat kunnen mensen zijn met een lichamelijke, psychische of verstandelijke beperking. Of mensen die er om een andere reden niet zelfstandig in slagen aan een baan te komen. Meer informatie kunt u vinden op: http://dzb.leiden.nl/

Lees meer...
Dit verhaal gaat over: