Het verhaal van: Karin

Bijzondere Ontmoeting

16 april, 2015

lvb burenTwee weken geleden had ik er weer één. Een bijzondere ontmoeting. Dock – waaronder buurtbemiddeling valt – vindt het belangrijk dat de vrijwilligers zo goed mogelijk voorbereid op pad kunnen. In dat kader worden zogeheten verdiepings-bijeenkomsten georganiseerd. Deze verdiepingsbijeenkomst betrof het omgaan met mensen met een licht verstandelijke beperking.

Want ja, hoe gaat dat nou eenmaal? In eerste instantie maak je als buurtbemiddelaar een afspraak om in gesprek te gaan met partij a. Dit is meestal de partij die overlast ervaart. Na dit gesprek bel je aan bij Partij b, de ‘overlast’ veroorzakende partij. Je weet natuurlijk nooit wie de deur gaat opendoen. Wie je gaat ontmoeten. Wat ik wel weet is dat mensen altijd in eerste instantie geneigd zijn om vanuit zichzelf te denken en dus de andere persoon vanuit zichtzelf te benaderen. Dat dat niet altijd de beste manier hoeft te zijn moge duidelijk zijn.

De informatie deze avond werd verzorgd door MEE. Ik kende deze partij tot dit moment niet, maar ik ben heel blij dat ik ze heb leren kennen. Want we zijn voorzien van een forse stapel kennis. Ook was er een ervaringsdeskundige aanwezig. Deze meneer heeft een licht verstandelijke beperking en hij was bereid om zijn levensverhaal met ons te delen om zo bij te dragen aan onze vaardigheden om op een betere manier om te gaan met mensen met deze problematiek. Een prachtig, mooi, droevig, open maar vooral eerlijk verhaal heeft hij verteld. Een verhaal dat heel goed duidelijk maakte wat deze groep mensen nodig heeft.

Er is een wereld van kennis voor me open gegaan. Ik moet bekennen, ik had werkelijk geen idee dat deze problematiek zo’n enorme invloed heeft op het leven van alledag. Mocht ik al een beeld hebben gehad van licht verstandelijk beperkte mensen dan weet ik nu dat dat beeld verkeerd was. Het zijn geen kinderen in de verpakking van een volwassene. Het zijn volwassenen die op sommige punten functioneren met het ontwikkelingsniveau van een 10-11 jarig kind. En, zo weet ik nu, dat is dus iets heel anders.

Waar ik misschien toch al snel de neiging had om, als ik dacht niet begrepen te worden, wat langzamer te gaan praten en dezelfde woorden te uiten weet ik nu dat dat volkomen zinloos is en vervelend voor de ontvanger van mijn informatie. Concreet en duidelijk zijn, dat werkt. Er is geen onwil om informatie te ontvangen en te verwerken, het is onkunde.

Deze avond ging misschien expliciet om ‘omgaan met mensen met een ‘licht verstandelijke beperking’ maar eigenlijk is het altijd enorm belangrijk om te proberen om achter de manier van denken te komen van de persoon die je tegenover je aantreft. Om zo samen het gesprek te hebben, met respect voor elkaars onvolkomenheden.

Ik heb er weer een paar hele mooie ontmoetingen bij. Want niet alleen de trainers van MEE hebben mijn leven weer wat rijker gemaakt, maar ook alle andere buurtbemiddelaars die aanwezig waren om hun ervaring en kennis uit te breiden.

Karin, buurtbemiddelaar