Het verhaal van: Anna

Een apart mens

17 juli, 2014

een apart mensIn duidelijke taal maakt Anna me duidelijk dat ik had gezegd om 14.30 uur te bellen voor een afspraak en niet om 14.40 uur. En dat ze dit niet fijn vindt. Enigszins beducht voor wat me te wachten staat bel ik bij haar aan. Ik was echter nog geen half uur binnen of ik werd al getrakteerd op een prachtig gedicht en een melodietje op haar mondorgel. Een grappig contrast met haar eerdere woorden dat ze toch wel een beetje aan vreemde mensen moet wennen. Vrolijk, druk en beweeglijk fladdert ze rond in haar keurige flat en vertelt wat flarden uit haar verleden die in geen enkel opzicht vrolijk zijn. Anna (50) wil echter niet te veel kwijt over haar moeilijke jeugd maar duidelijk wordt dat haar ouders te veel eigen problemen hadden om voor hun kinderen te kunnen zorgen.


Ze was altijd al een beetje ‘anders’ en omdat ze niet goed kon leren heeft ze eerst op de BLO en later op de LOM school gezeten. Toch is het haar gelukt om een MBO diploma voor bejaardenverzorgende te halen. Ze heeft altijd in de zorg gewerkt en dat ging vanwege haar enorme wilskracht. Dat ze bijvoorbeeld niet snel kan schakelen en wat langzamer is werd geaccepteerd. Haar leven loopt pas echt spaak als haar relatie, waarmee ze al 22 jaar samenwoont, strandt. Haar ex-partner regelde eigenlijk alles voor haar. Met de administratie en de financiën had ze zich nooit bemoeid omdat ze dat moeilijk vond. Ze moest verhuizen en een heel nieuw zelfstandig leven beginnen en wist niet hoe dat moest. Ze voelde zich angstig en alleen.

Via haar huisarts kwam ze bij MEE terecht. Ze laat me een map zien waar een folder van MEE in zit. Ze heeft hem zelf versierd met een oranje klavertje 4: “zo blij was ik met jullie hulp” straalt ze. Met de ondersteuning van de MEE-consulent lukt het wel om de nodige stappen te zetten; een nieuw huis, een bureautje dat haar financiën regelt en wekelijkse begeleiding om te zorgen dat ze het blijft redden.

“Ik word altijd hoger ingeschat en dat komt omdat ik zo’n vlotte babbel heb” zegt ze over zichzelf. Dat ze ook autisme heeft daar is ze pas een paar jaar geleden achter gekomen. Nu heeft het feit dat haar omgeving haar altijd al een apart mens vond een naam. Ze begrijpt zichzelf nu beter. Waarom ze er bijvoorbeeld moeite mee heeft als ze op haar werk toch de ramen moet zemen terwijl ze daar niet op gerekend had. Dan kan ze plotseling weglopen omdat ze even niet weet wat ze er mee aanmoet.

Haar huidige werkgever in de thuiszorg houdt daar rekening mee; ze krijgt alleen adressen bij oudere mensen die wat meer gesteld zijn op regelmaat en secuur werk in plaats van snelheid. Mensen die er geen punt van maken als Anna zich soms wat ‘anders’ gedraagt. Ook nu heeft Anna de grootste moeite om te blijven zitten, fladdert druk heen en weer alsof ze geen vrouw van middelbare leeftijd is maar een jong kind. Haar onverstoorbaar slapende poes krijgt af en toe een aai. Een belangrijke stabiele factor in haar leven. Ze is tevreden nu en creatief als ze is dicht ze uit de losse pols;

Fladderen als een vogel

Dit hoort bij mij

zo vloog ik naar MEE 

Dit stemde mij tevree

Nu vlieg ik op eigen kracht

wis en waarachtig

wat jullie voor mij gedaan hebben is prachtig

 

Een consulent van MEE