Het verhaal van: Johan

Met een beperking op reis langs 28 Europese lidstaten

WenenJohan Peters werkt tijdelijk als communicatiemedewerker bij MEE. Daarnaast is hij actief als freelance journalist. In dat kader is hij sinds 2013 bezig met een groots project. Johan reist alle 28 lidstaten van de EU langs om in elk land mensen met een beperking te interviewen over hun leven aldaar.

‘Ik heb zelf een lichamelijke beperking door een val op mijn achterhoofd toen ik acht jaar oud was. Door die val raakte ik bewusteloos. Een week later kwam ik weer bij en vertelde men mij dat ik een hersenbloeding had gehad waaraan ik was geopereerd. Vanaf dat moment moest ik leven met een lichaam dat aan de rechterzijde niet meer normaal functioneert. Ik heb er geen controle meer over. Ik kan mijn rechterhand niet gebruiken en met mijn rechterbeen loop ik ‘apart’.

‘Ik heb zelf mijn handicap vrij snel geaccepteerd, maar merkte dat anderen er meer moeite mee hadden. Privé en in de maatschappij. Dat is niet altijd een leuke ervaring. Je moet ermee leren omgaan. In 2012 kwam bij mij de vraag op hoe mensen met een beperking in andere Europese landen hun leven met een beperking praktisch ervaren en hoe zij daarmee omgaan. De uitwerking van het antwoord resulteerde in het voornemen een reis te maken langs alle (nu 28) lidstaten van de EU.

‘Aanvankelijk was ik van plan die reis in één keer af te leggen, maar dat bleek financieel en praktisch te hoog gegrepen. Doordat ik alleen mijn linkerhand kan gebruiken en je er niet vanuit moet gaan dat transportmiddelen, stations of hotels per definitie toegankelijk zijn, moet ik niet met twee zware koffers op stap gaan. Om maar iets te noemen.

‘Sinds 2013 heb ik 16 landen bezocht. Op de site www.mensenmeteenbeperkingaanhetwoord.be (ja, ik ben avontuurlijk aangelegd. Sinds 2006 woon ik in Antwerpen) vind je allereerst alle interviews die ik op mijn reizen heb afgenomen. Met jongere en oudere mensen. Mensen met een fysieke, visuele of auditieve beperking of bijvoorbeeld het Asperger Syndroom. Daarnaast heb ik mijn persoonlijke reisindrukken erop verwerkt.

‘Het doel dat ik met de site voor ogen heb, is validen te laten ervaren hoe het is om als persoon met een beperking deel te nemen aan de maatschappij. Onderwerpen als toegankelijkheid, wonen, werken en inclusie keren steevast in mijn interviews terug. Ik denk dat ik aardig in die opzet slaag. De site trekt gemiddeld 3.000 bezoekers per maand.

‘De algemene tendens in de interviews is dat er in heel Europa wel initiatieven zijn om mensen met een beperking in de maatschappij te laten integreren. Het tempo verschilt echter aanzienlijk per land. Wat uiteraard ook een financieel verhaal is. In Roemenië bijvoorbeeld moet iedereen het met een naar onze maatstaven laag maandelijks inkomen per maand doen, gehandicapt of niet. Je zou verwachten dat het in de Scandinavische landen juist fantastisch is geregeld voor mensen met een beperking. Afgaande op de verhalen die je uit die landen hoort. Mijn bezoek aan Scandinavië leerde mij echter dat ook daar praktisch gezien nog genoeg te verbeteren valt en dat als gevolg van de economische crisis financiële zekerheden zijn aangetast.

‘We zijn er nog lang niet in Europa wat het inclusieverhaal betreft. Die conclusie kan ik nu al trekken, ook al moet ik nog langs 12 landen reizen. Ik hoop uiterlijk in 2018 mijn reis te kunnen afronden. Ik maak de reizen uitsluitend dankzij sponsorgeld en mijn beschikbare spaargeld.

‘Een ander interessant project om de stem van mensen met een beperking te laten horen, is ten slotte het project van de universiteiten van Antwerpen en Gent, ‘Zonder grenzen’ geheten. Op http://sgkb.zondergrenzen.be/ vind je meer dan 20 video-interviews met Vlamingen met een beperking over participatie en inclusie. Een soort Mensen met een beperking aan het woord, maar dan lokaal.’

Johan Peters

Lees meer...
Het verhaal van: Chris

Het netwerk werkt

sociaal netwerkChris (52 jaar) heeft een verstandelijke beperking en autisme. Hij woont al zijn hele leven samen met zijn moeder, die zelf een licht verstandelijke beperking heeft. Sinds een jaar of twintig wonen ze in een kleine 55-pluswoning. Chris is afhankelijk van zijn moeder en moeder is op haar beurt afhankelijk van Chris. Samen redden ze het, maar zonder elkaar zal het waarschijnlijk niet lang goed gaan. Dan overlijdt moeder. Voor Chris is dit een enorme klap. Het overlijden, de begrafenis en alles wat er geregeld moet worden.. Het is voor Chris allemaal te veel.

Ik probeer Chris door deze eerste zware periode te helpen en bespreek dan met hem hoe het verder moet. Koste wat het kost wil hij in zijn vertrouwde omgeving blijven wonen, het huisje waar hij al die jaren samen met zijn moeder heeft geleefd. Deze plek kent hij en hier voelt hij zich fijn.

Omdat ik wil proberen voor elkaar te krijgen dat Chris in de woning kan blijven, zoek ik contact met een aantal mensen uit zijn netwerk. Ik spreek in eerste instantie met een tante en een buurman. We zorgen samen dat er inzicht komt in de financiën en samen met Chris maken we een lijst van de uitgaven die nodig zijn en de posten waarop Chris kan bezuinigen.

Zij helpen Chris ook om te leren hoe hij het huis schoon moet houden. Samen met zijn buurman maakt Chris overzichtelijke schema’s waarin alle taken aan bod komen. Dit helpt hem enorm, hij begint het huishouden zelfs leuk te vinden! Vanwege de beperkingen waarmee Chris te maken heeft is er ook professionele ondersteuning nodig. Toch kan Chris steeds meer zelf doordat hij hulp en steun krijgt van zijn omgeving. Zijn buurman helpt hem in en om het huis, met een vriendin gaat hij geregeld op pad om boodschappen te doen en ook zijn tante helpt hem waar nodig.

Zijn moeder is natuurlijk onvervangbaar, maar dankzij zijn netwerk kan Chris wel in zijn huis blijven wonen en heeft hij zijn leven op orde.

Een consulent van MEE

 

 

Lees meer...