Het verhaal van: Larissa

Van depressief naar doorzetter

LarissaLarissa is een jonge vrouw van 31 jaar. Ze heeft geen inkomen of werk en leeft van het salaris van haar vriend waarmee ze samenwoont. Ze heeft een zware depressie. De hulp die zij krijgt van een GGZ instelling sluit niet aan bij haar licht verstandelijke beperking (LVB). Ze wordt steeds depressiever en zit hele dagen thuis.

Bij het wijkteam krijgt zij hulp van Isabel, een cliëntondersteuner van MEE. Isabel gaat op zoek naar een goede GGZ instelling die gespecialiseerd is in LVB. Larissa kan snel starten met een EMDR-behandeling. Dit blijkt een schot in de roos, Larissa voelt zich al snel veel beter. Tegelijkertijd start Isabel bij het UWV een traject om te kijken of Larissa in aanmerking komt voor een Wajong uitkering. Als dit niet het geval blijkt, wordt er een arbeidsboordeling gestart. Larissa heeft arbeidsvermogen en wil zelf ook graag aan de slag. Via een jobcoach van het Jongerenloket krijgt Larissa al snel de kans om in het washok van een restaurant op een luchthaven te beginnen. De eerste twee maanden zijn op proef. Ze zijn tevreden over Larissa en ze krijgt een contract voor een half jaar. Haar contract wordt daarna verlengd en ze mag ook wat uren in de horeca meedraaien. Binnenkort krijgt Larissa er extra uren bij en zal ze steeds meer horeca-uren krijgen. Ze gaat dan ook een opleiding volgen over hygiëne in de horeca.

Larissa gaat voor het eerst in haar leven met plezier naar haar werk en ze houdt het ook vol. Voorheen meldde zij zich vaak ziek en bleef dan dagen in bed. Dat doet zij nu niet meer. Haar behandeling is met succes afgerond en op haar werk kan ze groeien en zichzelf ontwikkelen. Ze komt voor zichzelf op en wordt steeds zelfstandiger. Isabel kan met een goed gevoel en een gerust hart afsluiten.

Isabel, cliëntondersteuner van MEE

 

Lees meer...
Het verhaal van: Fleur

Woningnood opgelost: urgentie voor studente

Student in wheelchairSinds ruim een jaar ben ik als MEE consulente in contact met Fleur. Fleur is een studente met een chronische ziekte die hulp nodig heeft bij de algemene dagelijkse levensverrichtingen. Desondanks volgt ze een studie.

Fleur wilde graag afspreken om te kijken welke ondersteuning er mogelijk is voor haar. Dit hebben we toen gedaan en ik heb haar wat tips kunnen geven voor ondersteuning onder andere bij vervoer, hulpmiddelen, Wajong en verzorging. Ze had gelukkig veel steun van haar vriend, tevens mantelzorger die in het zelfde studentencomplex woont. Dat was genoeg voor toen.

Ruim een jaar later krijg ik een mailtje, of ik nog wist wie ze was: Ja natuurlijk!

Fleur maakt zich erg zorgen om haar woonsituatie. Haar vriend studeert af en moet uit het complex. Zij is nog wel 2 jaar bezig met haar studie, maar kan die niet volgen zonder hulp van haar mantelzorger. Ze staan wel ingeschreven bij woningnet maar zijn nog lang niet aan de beurt voor een woning. Ze heeft de situatie aangegeven bij DUWO (Wooncorperatie voor studenten) en de verhuurder maar komt niet verder. Ze vraagt of ik nog wat weet. Ik bespreek de mogelijkheden voor urgentie met haar, het is het waard om te proberen concludeert ze.

Als student vraagt Fleur in eerste instantie urgentie aan bij DUWO. Zij maakt een opzetje voor een brief en samen herschrijven we de brief. Hierin wordt goed duidelijk wat voor woning zij nodig heeft (aangepast en met ruimte voor hulpmiddelen zoals rolstoel, douchestoel en trippelstoel) en wie zij in huis ook nodig heeft om te ondersteunen bij de ADL (haar vriend/mantelzorger). Zij stuurt de brief met alle benodigde papieren in bij DUWO en krijgt snel antwoord.

Fleur krijgt urgentie, alleen is dat voor een eenpersoonswoning. Dit betekent dat haar vriend/ mantelverzorger niet mee kan verhuizen. Ze is blij met een dooie mus. Zonder ondersteuning van haar vriend helpt een nieuwe woning haar van de regen in de drup. We bespreken de voor- en nadelen van deze uitkomst met elkaar.

Fleur belt daarop de urgentiecommissie van DUWO met haar besluit om geen gebruik te maken van de urgentie. Ze kan niets met deze uitkomst, zo wordt haar situatie er niet beter op. De voorzitter van de commissie hoort haar verhaal aan en geeft aan of zij en haar MEE-consulent nog een mail kunnen sturen waarom dit besluit geen oplossing voor haar is.

Dit doen we beide en nog dezelfde dag wordt ze gebeld, ze begrijpen nu waarom haar vriend ook mee moet verhuizen en passen hun besluit aan, ze krijgt urgentie voor een tweepersoonswoning!

Haar vriend kan mee verhuizen en ook zal er dan eindelijk genoeg plek zijn voor haar hulpmiddelen, zodat ze goed uit de voeten kan in haar woning. Dolgelukkig belt Fleur me op.

Een consulent van MEE

 

De naam in dit verhaal is om privacy-redenen aangepast. De foto dient ter illustratie en heeft geen betrekking op de betrokkene(n)

 

Lees meer...
Het verhaal van: Frederique

Van cliënt tot gastdocent

paul herbert https://www.flickr.com/photos/116088152@N02/14081624634/Een klein jaar geleden werd ik gebeld door een psycholoog van een bedrijf.

Ze vertelde dat ze binnen het bedrijf een stagiaire van 24 hadden met niet-aangeboren hersenletsel (NAH), ten gevolge van een herseninfarct op jonge leeftijd.

Deze jonge vrouw, Frederique wilde graag naast de werkzaamheden als stagiaire haar ervaringen met betrekking tot NAH delen met leeftijdsgenoten. Maar ook benadrukken dat ze ondanks de beperkingen, toch een leuk en zinvol leven heeft.

De vraag van de psycholoog was of een consulent van MEE haar daarbij zou kunnen ondersteunen of een rol daarin zou kunnen spelen.

Er werd afgesproken dat ik kennis zou maken met Frederique op haar stageplek. Tijdens het gesprek zouden zowel de psycholoog als de manager van de afdeling aanwezig zijn.

Frederique bleek een enthousiaste vrouw te zijn met veel humor. Tijdens het gesprek vertelde ze dat ze bezig was om haar ervaringen over het omgaan met haar beperkingen op papier te zetten. Om eventueel in de toekomst in eigen beheer een boekje te kunnen uitgeven.

De manager gaf aan dat het bedrijf méér wilde doen dan haar alleen een stageplek bieden en zagen voor zichzelf als sociale taak om Frederique te ondersteunen bij haar wens iets structureels en positiefs te kunnen doen met haar ervaringen. Het liefst wilde Frederique een betaalde baan als gastdocent op middelbare scholen.

Frederique heeft een Wajonguitkering. Tijdens het gesprek kwam aan de orde dat een betaalde baan waarschijnlijk niet tot de mogelijkheden zou behoren. Maar dat er zou worden gekeken op welke manier ze wel een belangrijke bijdrage zou kunnen leveren aan de educatie van leeftijdsgenoten.

Tijdens het eerste gesprek werd aangegeven dat ik haar hulpvraag zou bespreken binnen MEE en een voorstel zou mailen voor een nieuwe afspraak op haar stageplek.

Dankzij verschillende gesprekken met collega’s kwam ik uiteindelijk terecht bij een collega die contacten had met een ROC.

Op deze school worden in het kader van het vak maatschappelijke oriëntatie met enige regelmaat gastdocenten uitgenodigd met verschillende beperkingen.

Vaak zijn het oudere personen die hun verhaal vertellen. Daarom was de vakdocent zeer enthousiast omdat het dit keer een jonge vrouw betrof. Hij verwachtte dat haar verhaal daardoor beter zou aansluiten bij de belevingswereld van de leerlingen.

Tijdens het tweede gesprek heb ik het bovenstaande aan Frederique kunnen vertellen. Ze was blij met deze mogelijkheid en in overleg met haar en de begeleiders werd overeen gekomen dat er een afspraak zou worden gemaakt met de school om kennis te maken.

Al snel kreeg ik te horen dat de school mijn cliënte graag wilde uitnodigen voor verschillende groepen leerlingen tijdens het schooljaar. Ze waren onder de indruk van haar enthousiasme en humor en haar onbevangenheid tijdens het vertellen van haar levensverhaal.

Inmiddels heeft Frederique aan het eind van het vorige schooljaar als gastdocent een les gegeven en werd ze gelijk gevraagd voor verschillende dagen tijdens het lopende schooljaar.

Dankzij de bemiddeling vanuit MEE was het mogelijk een bijdrage te leveren aan een structurele toevoeging in het dagelijkse leven van een jonge vrouw die meer wilde zijn dan een persoon met niet aangeboren hersenletsel!

Een consulent van MEE

Lees meer...