Het verhaal van: Fatima

Engelen zonder vleugels, ze bestaan echt!

Mother and son (13-15) at swimming pool, mother using laptop.

De Vrijwillige Thuishulp (VT) heeft de afgelopen jaren vrijwilligers ingezet voor een jong Marokkaans gezin, waarvan de man 7 jaar geleden een zwaar herseninfarct heeft gehad. Als gevolg hiervan heeft hij zeer ernstige hersenbeschadiging (afasie, verlamming, gedragsverandering). Het leven van alle gezinsleden (man, vrouw en zoon van 13 jaar) is ingrijpend veranderd.

Het laatste jaar was erg moeilijk voor Fatima en haar zoon. De zorg voor de echtgenoot en spanningen rondom zijn gedrag begonnen steeds moeilijker te worden.

Bij de VT is al jaren een vrijwilligster actief die in het verleden voor een cliënt een geldbedrag bij elkaar heeft verzameld, zodat dit gezin kon genieten van een weekje verzorgde gezinsvakantie georganiseerd door het Rode Kruis. We bedachten dat het erg fijn zou zijn als dit gezin ook iets dergelijks zou kunnen ervaren..De vrijwilligster vond dit ook een goed idee en begon enthousiast geld in te zamelen. Binnen de kortste keren was er een groot bedrag beschikbaar. Het gezin werd ingelicht en hoewel zij heel erg blij waren met het idee, gaf de zoon aan dat hij het niet zag zitten om met allerlei gezinnen die ook een gehandicapte vader of moeder hebben, op vakantie te gaan. Hij wilde wel graag met vakantie, maar dan naar een warm land samen met zijn moeder. Zijn moeder gaf aan hem hierin te willen respecteren en zij besloten niet in te gaan op het aanbod van de groepsvakantie.

We besloten toen dat de moeder en haar zoon zelf hun vakantiebestemming mochten kiezen. Geregeld werd dat de echtgenoot een weekje in een woonvoorziening kon logeren. Ze kozen voor een weekje in een resort in Turkije. Hoe deze week is geweest, is te lezen in onderstaande brief, die Fatima naar de vrijwilligster heeft gestuurd.

 

Beste M.,

Het is alweer enige tijd geleden dat u bij ons op huisbezoek kwam. U was er om ons een onvergetelijk aanbod te doen die voor ons niet te geloven was.

Een vakantie waarbij we even konden genieten van mooie momenten. Ondanks dat het niet ging zoals u verwachtte heeft u toch een uitzondering gemaakt. Ook dat nog. Dit zal ik nooit kunnen vergeten wat u voor ons hebt gedaan.

Op vakantie gaan was heerlijk. Het was ontspannend, leuk en we hadden meer tijd dan anders om eens heerlijk van elkaar te genieten. Het begon al met de voorpret tijdens het plannen van de vakantie. We hebben genoten van al het inclusieve, zon, strand, activiteiten, eten en vrije tijd.

Mijn zoontje heeft het vaak over de geweldige reis die u voor ons mogelijk heeft gemaakt. Mijn zoontje straalde van geluk en heeft het nog dagelijks over de tijd die we samen hebben door gebracht waarbij we even geen zorgen hadden. Zelfs mijn man was super blij hoe we de vakantie door hebben gebracht.

Zonder u was dit niet haalbaar geweest. De dag dat je bij ons langs kwam was al voor mij een mooi gebaar, een persoon die in je leven komt en een onvergetelijke vakantie wil bezorgen voor de ander. Wanneer je leven veranderd is en je hebt alle hoop opgegeven, zijn er mensen die je opfleuren. Je leven krijgt weer kleur en je wordt opgeheven. Die personen worden je dierbaar. Of je deze persoon nou kent of ver af zou zijn, het maakt allemaal niet uit, het is hoe hun harten zijn. Voor degene die het nog niet weten, zo`n persoon heeft een speciale naam, het zijn engelen zonder vleugels en zullen je nooit zomaar laten staan!!

Hierbij willen ik en mijn zoontje u vanuit het diepste van ons hart bedanken!!!

Bedankt voor alle hulp die u heeft geschonken. Een onvergetelijke vakantie die het hart deed vonken. Voor je begrip en steun in deze vakantietijd. Die ons van veel taken even  heeft bevrijd. Dit cadeau zullen wij nooit vergeten, dit wilde ik jou op deze manier even laten weten!!!

 

Vrijwillige thuishulp is altijd op zoek naar nieuwe vrijwilligers. Bekijk de mogelijkheden op de website: www.vrijwilligethuishulp.nl

 

 

De foto dient ter illustratie en heeft geen betrekking op de betrokkene

Lees meer...
Het verhaal van: Mayim

Venetië rolstoelontoegankelijk? Onzin. Gewoon wat spierballen inzetten.

8200stepsinveniceDeze zomer werden we voor gek verklaard. ‘Gaan jullie naar Venetië? Dat kan helemaal niet. Daar heb je enkel bruggetjes met onmogelijke trappetjes. Je komt nergens.’ ‘Onzin,’ roepen we in koor. ‘Ons gezin laat zich niet tegenhouden. We houden wel van een uitdaging.’

Ik had mijn zinnen gezet op de Architectuur Biënnale in Venetië met als curator Rem Koolhaas. Mijn vrouw op een heerlijke culturele en zonnige vakantie en onze dochter Mayim op lekker zwemmen. Voor Machiel, onze 18-jarige zoon het moment om zijn vriend mee te vragen. Onze held. ‘Pap, mam, we tillen Mayim wel over die bruggen’. We hadden geluk met twee keien van mantelzorgers. Jongens met spierballen. In die paar dagen Venetië hebben ze welgeteld 53 bruggen en dus 2.120 traptreden overwonnen.

Maar dat was nog niet alles. Er waren meer trappen te overwinnen. Ons was bevestigd dat het vakantie-appartement een lift heeft: ‘Nessun problema, abbiamo in Italia anche impianti di risalita.’ Die was er dus, maar om dat hokje een lift te noemen? Het was eenpersoonslift met een toegangsdeur die 58 cm breed was, met een vergelijkbare diepte. De rolstoel van onze dochter was 70 cm. Met geen mogelijkheid kon ze in de lift komen. Dat betekende voor ons en de powerboys dat we 14 dagen maal 8 maal per dag 24 treden extra moesten tillen. Dat maakt het totaal op 4.808 Italiaans traptreden. Man wat een spierballen kregen we. Mayim vond het fantastisch, voor haar was het net een attractie op een kermis. Met de twee ‘Rocky Balboa’s’ aan haar zij al helemaal. We neuriede dan ook elke keer de themasong uit de 1ste film van Silvester Stallone: Gonna Fly now.

Marcel Kolder

Marcel Kolder is de vader van Mayim die Progressieve Scoliose heeft. Hij houdt een eigen blog bij op: http://kanteldenker.wordpress.com/  

Lees meer...