Het verhaal van: Grace

Een sterk netwerk met veel herkenning

Cute young Asian woman. Image exclusive to iStockphoto.​Grace is moeder en komt uit Indonesië. In Jakarta had ze een goed leven, maar via internet was ze een Nederlandse man tegengekomen die met haar wilde trouwen. Het idee om naar het westen te gaan leek haar geweldig, maar ze had wel haar bedenkingen. Toen de man echt op het vliegveld bleek te staan en haar naar Nederland wilde laten overkomen, leek haar toekomst zonnig.

Eenmaal in Nederland, zwanger van haar eerste kind,  bleek haar man toch wat beperkingen te hebben. Haar oudste kind bleek gehandicapt en de problemen stapelden zich op. Er kwam een tweede kind en tweede hypotheek. Er waren wat tegenvallers, de man kreeg een zware hartaanval en opeens zat Grace met torenhoge schulden in een kleine flat met twee jongetjes en een zieke man.

Het wijkteam komt met 2 vrouw sterk op bezoek: voor de schulden wordt het traject van schuldhulpmaatje gestart die het gezin een jaar begeleiden. Voor de oudste zoon komt er wat hulp in de vorm van logeer weekenden en de jongste gaat naar de peuterspeelzaal met VVE (extra veel dagdelen voor de taalontwikkeling)

De ouders van de man ondersteunen het gezin waar ze kunnen maar het gehandicapte jongetje is voor hen teveel. Het gezin heeft voortdurend problemen en het netwerk is overbelast. Waar zijn de vrienden van Grace? Ze kent niemand, zegt ze.

Ik ga met Grace mee naar het taalhuis en meldt haar aan voor het vrijwilligerstraject van de taalschool, daar ontmoet ze al haar docent van de inburgeringcursus. Dan ga ik een keer mee naar de peuterspeelzaal om de jongste op te halen. Er loopt een Thaise moeder en ik zeg: schiet haar dan aan, maak contact! Grace geeft aan dat ze dat niet durft, maar na een tijdje ontstaat toch schoorvoetend wat contact. Dat is het begin van een sneeuwbaleffect: deze ene vrouw heeft weer heel veel andere contacten in het stadje en die hebben ook weer contacten.

Als ik tegenwoordig een afspraak met Grace wil maken, dan word ik tussen allerlei afspraken geplaatst in haar agenda. Ik krijg dan bijvoorbeeld het antwoord dat ze met elkaar gaan ontbijten in de Hema. Of ze gaan ’s middags met de kinderen naar de speeltuin.

Een moment van loslaten. Er is een sterk netwerk met veel herkenning van problemen, vrouwen die met een Nederlandse man getrouwd zijn en alle ins en outs die daarbij horen. Wie heeft er een wijkteam nodig?

Een consulent van MEE

 

De naam in dit verhaal is om privacy-redenen aangepast. De foto dient ter illustratie en heeft geen betrekking op de betrokkene

 

Lees meer...
Het verhaal van:

Sociaal netwerk inzetten kansloos?

sociaal netwerkAl geruime tijd begeleid ik een gezin waar de ouders het zwaar hebben met de opvoeding van hun kinderen. Uit onmacht gebruikten ze geweld bij hun opvoeding. Allerlei instanties hebben het gezin geholpen. Een CIZ indicatie werd niet toegekend omdat deze ouders wel een verstandelijke beperking hebben maar goed voor zichzelf kunnen zorgen en het huishouden prima kunnen organiseren. De opvoeding is echter wel een groot probleem. Na een jaar lang onderzoeken bij GGZ hebben de kinderen ook een diagnose en kan er eindelijk ambulante begeleiding in het gezin komen.

Het geweld stoppen is inmiddels gelukt en de ouders vertellen anderen nu dat ze hun kinderen niet meer in de kast opsluiten omdat dit niet meer mag van mij, de consulent van MEE. Het bewust worden dat dit niet voor mij, maar voor de kinderen en hen zelf goed is, is een volgende moeilijke stap.

De nieuwe ‘sociale netwerk strategie’ schudt mij wakker. Hoe zit het nu werkelijk met het netwerk? Ouders zeggen steeds geen steun van familie te krijgen en dat dit ook nooit zal lukken. ‘Zij begrijpen ons niet. Wij doen het nooit goed. Onze kinderen kunnen niet goed leren en wij hebben het financieel moeilijk, wat zij niet willen begrijpen’. De ouders staan niet open voor een gesprek met familie en reageren als volgt; ‘Als jij daar je tijd aan wil besteden, prima maar voor ons hoef je het niet te doen’. Ook een betrokken organisatie reageert: ‘het zal waarschijnlijk niets opleveren, maar als jij het wil proberen, prima’. 

Ondanks de negatieve berichten hebben we toch een gesprek met opa en oma bij de ouders thuis gehad. Het werd zelfs bijna gezellig! Vervolgens werden ook de broers en zussen van de ouders geïnteresseerd en vroegen om een gesprek. Ik heb met toestemming van de ouders een familiegesprek gevoerd, waar ouders niet bij aanwezig wilden zijn maar wel een terugkoppeling over hebben gekregen. Is dit de familie waar de ouders zo negatief over spraken? Ik kon het bijna niet geloven! Wat dit familiegesprek heeft opgeleverd, was boven verwachting !

Er is meer begrip gekomen bij de familie die geen idee had hoe moeilijk dit gezin het heeft. Zij hadden geen idee hoeveel hulp er aan dit gezin gegeven werd en dit maakt dat zij zich weer betrokken voelen bij hun kind, broer, schoonzus en kleinkinderen en neefjes/nichtjes. Er zijn mooie dingen uit voort gekomen. De ouders voelen zich ontspannen en meer geaccepteerd. De kinderen worden nu geholpen met hun huiswerk door hun oom die in dezelfde straat blijkt te wonen!

Dat de nieuwe manier van werken zo snel zijn vruchten af zou werpen, heeft me verbaasd. Ik weet zeker dat deze familie elkaar vanaf nu veel meer zal steunen en ik ben blij dat ik hier een steentje aan heb kunnen bijdragen. Hulp vanuit je eigen omgeving krijgen voelt altijd prettiger dan hulp moeten accepteren van een instantie. Familie, vrienden en buren weten vaak te weinig over de problemen die er spelen. Zodra dit duidelijk gemaakt kan worden is er vaak direct meer begrip en bereidwilligheid om te helpen. Het inzetten van het sociale netwerk, werkt wel degelijk!

Een consulent van MEE

Lees meer...