Het verhaal van: Jolanda

Jolanda komt weer tot haar recht

vrouw zittendJolanda (54 jaar) was een zelfstandige vrouw met een leuke baan als chauffeur die haar leven op orde had. Ze trouwde en had een leuk leven. Tot haar man, Gerard, steeds vaker een andere kant van zichzelf liet zien. Hij krijgt een alcoholverslaving en Jolanda wordt het slachtoffer van huiselijk geweld.

Uiteindelijk is Jolanda gescheiden van Gerard. Dit was een langdurig proces. Gerard liet Jolanda niet zomaar gaan. Eerst beloofde hij beterschap, later veranderden zijn mooie woorden in bedreigingen en stalkte hij haar fanatiek. Hoe langer dit duurde, hoe minder er overbleef van de zelfstandige, vrolijke vrouw die Jolanda was. Jolanda werd angstig, depressief, raakte haar baan kwijt en durfde op een gegeven moment haar huis niet meer uit. Zelfs een telefoongesprek kon zij niet aan.

Bij de huisarts was Jolanda gelukkig nog wel in beeld. Door de Praktijkondersteuner Huisarts – Geestelijke Gezondheidszorg wordt Jolanda naar het wijkteam verwezen. Jolanda is wantrouwend en angstig, maar na acht weken heeft ze voldoende moed verzameld om te komen. Aan de balie van het wijkteam komt zij door haar emoties amper uit haar woorden. Er wordt een afspraak bij haar thuis gepland.

De woning van Jolanda blijkt zeer ernstig vervuild. Veel bezittingen heeft Jolanda niet, de meubels die zij heeft zijn zwaar beschadigd. Jolanda vertelt dat zij tijdens de periode van het stalken een jongen in huis heeft genomen. Jolanda was bang om alleen te zijn vanwege Gerard. De jongen was dakloos en heeft een psychiatrische aandoening. Hij heeft in zijn psychoses de inboedel vernielt en een groot deel van Jolanda’s bezittingen weggegooid. Ook de huisdieren van Jolanda moeten het vaak ontgelden. De woning van Jolanda is geen thuis, zo voelt zij dat zelf ook. Toch heeft ze de jongen nooit op straat durven zetten.

Samen maken we afspraken: we gaan ons richten op Jolanda’s financiën, op haar woning en op haar dagbesteding.

In gesprekken met Jolanda merk ik dat zij gaat stralen als zij praat over haar leven voor Gerard. Vertelt ze de mooie verhalen over wat ze toen deed en kon, dan krijgt ze weer leven in haar ogen en nieuwe energie. Hier kom ik regelmatig op terug. Jolanda is nog niet toe aan een betaalde baan en ook vrijwilligerswerk kan zij nog niet overzien. Maar door er vaak over te praten kan ze goed nadenken over wat ze graag zou willen en wennen aan het idee dat ze toch weer een vorm van dagbesteding zal moeten vinden.

Na verloop van tijd lukt het ons om een oplossing te vinden voor haar schulden. Haar huis maakt zij met hulp van haar nichtje en een buurvrouw grondig schoon en we weten wat spulletjes te regelen om het opnieuw in te richten. De huisgenoot van Jolanda gaat begeleid wonen, dus ze heeft haar huis eindelijk weer voor zichzelf. Deze positieve ontwikkelingen geven Jolanda vertrouwen in de toekomst en zorgen er ook voor dat ze weer wat vertrouwen krijgt in anderen.

Na bijna anderhalf jaar begeleiding zijn Jolanda’s hulpvragen beantwoord en kan ik het dossier van Jolanda sluiten. Met haar goedkeuren maak ik voor haar nog wel een afspraak om eens te praten bij een organisatie voor vrijwilligerswerk. Inmiddels heb ik van de vrijwilligersorganisatie gehoord dat het nog altijd erg goed gaat met Jolanda en dat ze wordt gezien als een betrouwbare kracht. Het mooiste vind ik dat ze haar omschrijven als een slimme, vaardige vrouw die weet van aanpakken. Jolanda heeft zichzelf weer gevonden en komt weer tot haar recht.

Een consulent van MEE 

Lees meer...
Het verhaal van:

Wij redden het samen wel

opvoedondersteuningVanuit een schoolmaatschappelijk werkster komt er een aanmelding binnen voor opvoedingsondersteuning. Het gaat om een jongetje van 7 jaar oud met DCD (stoornis in de ontwikkeling van de coördinatie van bewegingen) en een IQ van 71. De schoolmaatschappelijk werkster laat in het eerste gesprek al weten dat er langdurige opvoedingsondersteuning nodig zal zijn. De ouders zitten absoluut niet op een lijn. Zij heeft meerdere gesprekken met de ouders gevoerd en ziet daarin geen verbetering van de situatie.

Tijdens het kennismakingsgesprek laat moeder weten dat haar zoon Tim slecht luistert, opstandig is, agressief kan worden en soms gaat schreeuwen. Haar man heeft weinig geduld en kan heel boos worden wanneer hun zoon niet luistert. Tim wordt dan bang van hem. Moeder vertelt ook dat Tim graag zijn zin wil hebben en als je die geeft dat het dan echt een heel lieve jongen is. Samen met de ouders wordt besproken dat we vanuit MEE een indicatie kunnen aanvragen voor behandeling/langdurige opvoedingsondersteuning. Maar binnen MEE werken we ook met een methode genaamd Triple P, dat staat voor positief opvoeden. Het mooie aan deze methode is dat er in een zeer korte tijd (d.m.v een aantal vragenlijsten) al heel snel een duidelijk overzicht ontstaat over het gezin, de sterke kanten en de moeilijkheden van het kind, de opvoedingsstijl van de ouders en hun competenties.

Nadat de uitkomst met elkaar besproken is en er een werkdoel is geformuleerd, komt de psycho-educatie voor de ouders. Wat betekent het nu om een kind te hebben met een verstandelijke beperking en een psychiatrische stoornis, waaruit blijkt dit? Wat mag je dan verwachten van je kind? Waarbij er aandacht is voor welke vaardigheden de kinderen van hun ouders moeten leren. Denk daarbij aan sociale vaardigheden, communicatieve vaardigheden, met emoties leren omgaan en probleemoplossend vermogen vergroten.

Voor de ouders van Tim is dit een confronterend moment. Ze worden zich bewust(-er) van de beperkingen van hun zoon en hebben aandacht voor de vaardigheden die Tim aangeleerd moeten worden. Juist om heel helder te bespreken wat het startpunt (leeftijd, verstandelijke vermogens, psychiatrische beeld) is, worden de verwachtingen bijgesteld. Door stap voor stap te werken met de methode zie je de ouders bewuster naar hun ouderschap kijken en naar de behoeften van hun kind. De methode zet ouders ertoe om positieve werkdoelen te formuleren. Vanuit de methode is aandacht voor het handhaven van werkdoelen, niet gehoorzamen heeft consequenties. En doordat de ouders van Tim de doelen samen opstellen, overleggen zij met elkaar en steunen zij elkaar. Ze zijn weer een team. En die langdurige opvoedingsondersteuning……nee hoor, dat is echt niet nodig. Wij redden het samen wel!!

Een consulent van MEE

Vanaf woensdag 20 november start MEE ZHN met een speciaal opvoedspreekuur via de chat. U kunt dan elke woensdag tussen 9.00 en 13.00 uur chatten met een opvoeddeskundige via www.meezhn.nl/chat

Lees meer...