Het verhaal van: Ranja met een rietje

Sociale vaardigheden in de praktijk

ranja met een rietjeDe sociale vaardigheidstraining bij MEE is erop gericht dat cliënten zich zekerder gaan voelen in sociale situaties. Cliënten leren bijvoorbeeld hoe ze een praatje kunnen maken en beter voor zichzelf op te komen. We hebben hier bij MEE al jaren een mooie map en handleiding voor, en spelen veel rollenspellen. Dit jaar wilden mijn collega en ik het anders aanpakken en oefenen met de sociale situaties, maar dan echt in de praktijk.

Samen met de deelnemers zijn we naar de naastgelegen brasserie gegaan. Voorafgaand ben ik met de eigenaar gaan praten of hij goed vond als we samen met een club sova deelnemers naar zijn restaurant zouden komen om te oefenen met sociale vaardigheden. Hij reageerde direct enthousiast en de werknemers vonden het ook leuk. Samen hebben we de opdrachten voor de deelnemers bedacht en deze afgestemd op de leervragen van de deelnemers en op dingen die ons waren opgevallen tijdens de bijeenkomsten. De opdrachten waren zowel voor de bediening (“probeer geld te lenen”) als voor de deelnemers (“vraag of je het zout mag lenen”).

Een van de deelnemers had aangegeven het lastig te vinden om nee te zeggen en laat zich regelmatig dingen aansmeren. De barman had de opdracht hem een ander drankje te geven dan hij zou bestellen. De barman zag hier de lol wel van in en bracht met een strak gezicht een glaasje ranja met een vrolijk rietje (en niet het bestelde biertje). Verbouwereerd keek de man naar zijn drankje, maar nam toen toch maar een slok. Tegen ons durfde hij te zeggen dat dit niet klopte. De man naast hem vroeg hem of hij er dan niet iets van moest zeggen? “Oh inderdaad!”. Samen zijn ze naar de barman gelopen en de man heeft aangegeven dat zijn drankje niet klopte. De barman zat goed in zijn rol en bleef volhouden dat ranja toch echt de bestelling was. Samen hebben de mannen toen op een nette en duidelijke manier aangegeven dat dit niet zijn bestelling was. Vol trots (en met een biertje!) kwam hij terug nadat de barman zijn excuses had aangeboden.

Een andere man had aangegeven altijd het bovenste van de menukaart aan te wijzen omdat hij het lastig vindt dingen te vragen en er zo snel mogelijk vanaf wil zijn. Hij kreeg de opdracht om te vragen wat de barman hem zou aanraden van de menukaart. Voor elke sociale vaardigheid hadden we hulplijnen op tafel gelegd die erbij gepakt konden worden (bijvoorbeeld welke stappen zet je als je iets wilt vragen). De stappen werden zorgvuldig doorgenomen en ook de andere deelnemers hadden tips. Na een paar keer diep ademhalen en aanmoedigingen door de groep heeft hij de opdracht uitgevoerd. Hij was blij dat hij “de lastigste opdracht die er maar was” goed had doorstaan en zei “eigenlijk valt het mee als je dit doet!”.

Zo zijn er verschillende opdrachten uitgevoerd van een “praatje maken” tot “nee zeggen (tegen de lekkerste bitterballen van Nederland voor maar 10 euro per stuk!)”. De bediening had er zoveel plezier in dat ze vroegen of ze ook zelf opdrachten mochten verzinnen (en kwamen bijvoorbeeld met een rekening van 100 euro voor een paar drankjes). Het was geweldig te zien hoeveel nieuwe moed de deelnemers kregen en hoe de deelnemers elkaar steunden om opdrachten uit te voeren. We gaan dit soort praktijkoefeningen dan ook zeker uitbreiden!

Een consulent van MEE

Lees meer...
Het verhaal van:

Rianne is toch niet de enige die zonder vrienden thuis zit?

Sabrina_9364Je zal maar 16 jaar zijn, graag leuke activiteiten willen doen, maar in je dorp geen vrienden hebben waarmee je dat kunt doen. Rianne is zo’n meisje. Op school heeft ze wel vriendinnen, maar niet in haar woonplaats. Haar moeder vraagt tijdens het kennismakingsgesprek aan mij: ‘Het kan toch niet zo zijn dat Rianne de enige is die zonder vrienden thuis zit en zich rot verveelt?’

Rianne volgt het praktijkonderwijs. Ze is wat verlegen en maakt niet zo gemakkelijk contact met andere jongeren. Ze heeft jarenlang op scouting gezeten. Dat vond ze leuk, maar toch vond ze het moeilijk om aansluiting met andere jongeren te krijgen. Ik merk dat veel ouders die een zoon of dochter hebben in het speciaal onderwijs dit herkennen. Het VTV in Leiden biedt voor deze doelgroep veel leuke activiteiten aan, maar jongeren van 16 jaar uit het praktijkonderwijs, willen vaak juist leuke dingen doen in hun eigen omgeving. 

Tijdens het gesprek krijgen we allerlei plannen en worden we echt enthousiast! Rianne weet wel wat ze wil. Ze zou graag een vriendengroepje willen om gezellige dingen mee te doen. Haar moeder komt met het idee om het clubhuis van hun sportvereniging daarvoor te gebruiken. Rianne weet ook precies wat ze wil gaan doen: films kijken en cupcakes bakken!

Mijn taak wordt het om jongeren te vinden die qua leeftijd en niveau bij Rianne passen en die in haar woonplaats wonen. Dit blijkt niet gemakkelijk. Ik vraag me af of ik cliënten van MEE zomaar kan bellen, zonder dat zij zelf een vraag hebben. ‘Gewoon doen’, zegt mijn collega en mijn werk wordt beloond. De ouders die ik telefonisch spreek zijn zo enthousiast dat ik vleugels krijg. Een moeder zegt zelfs: ‘Wat ben ik blij dat je ons belt, dit is precies wat wij zoeken voor onze dochter’.

Nog enthousiaster worden we als we ondersteuning krijgen vanuit het VTV. De consulent van VTV is een enthousiaste jonge meid en zij heeft meteen het plan om de bijeenkomst te begeleiden. We gaan steeds groter denken. Misschien kunnen we wel veel meer avonden organiseren. Ook Rianne en haar moeder zetten hun netwerk in. Hun nichtje doet een opleiding in de zorg voor mensen met een beperking. Zij wil ook graag komen helpen. Dit is voor haar meteen een mooie leerervaring. En dan is het zover. We hebben zes jongeren bij elkaar die graag willen komen.

Rianne en haar moeder plannen de datum en zij reserveren het clubhuis. De uitnodigingen gaan de deur uit en dan gaat het gebeuren. Op vrijdagochtend stapt Rianne met buikpijn uit bed en moppert boos tegen haar moeder; ‘Jij ook altijd met je stomme ideeën, straks is het helemaal niet leuk!’ Het is natuurlijk ook wel spannend. Ook de moeder van Rianne denkt even: ‘Waar ben ik aan begonnen?’ Maar als het eenmaal zover is wordt de avond is een groot succes! De zes deelnemers zijn allemaal gekomen en er wordt veel gelachen. Er zijn allerlei spelletjes gedaan om elkaar te leren kennen, zoals speed-daten en Twister. Er worden zelfs serieuze gesprekken gevoerd over wat je moet doen als je gepest wordt.

Natuurlijk hebben de jongeren hun gegevens uitgewisseld, zodat ze elkaar op Facebook kunnen opzoeken. De moeder van Rianne vertelt dat haar dochter de volgende ochtend stralend uit bed kwam, nog nagenietend van de leuke avond. Een heel ander gezicht dan op vrijdagochtend, toen het allemaal nog zo spannend was. De moeder van Rianne en ik geven haar een high five! Zo trots zijn we dat we dit toch maar mooi voor elkaar hebben gekregen! De consulent van VTV is ook enthousiast. Met Rianne en haar moeder maakt ze al nieuwe plannen. De volgende bijeenkomst staat alweer bij iedereen met grote letters in de agenda!

Een consulent van MEE

Heb je ook moeite om nieuwe vrienden te maken? MEE biedt verschillende cursussen aan op het gebied van vriendschap en sociale vaardigheden. Kijk voor meer informatie op onze website.

Lees meer...