Het verhaal van: Sophia

Eén vraag, meerdere problemen

sophia-mee-verhalenSophia is op zoek naar een school voor speciaal onderwijs voor haar oudste zoon Milo (8). Hij heeft ADHD en autisme en is op zijn huidige school niet op zijn plek. Hij vindt er geen aansluiting bij zijn klasgenoten, hij wordt gepest, loopt didactisch achter en is snel in paniek. In een aangepaste omgeving zou Milo beter tot zijn recht komen, zo is besloten op zijn huidige (reguliere) school. Sophia is het hier mee eens. De vraag voor een passende onderwijsplek komt terecht bij Marlise, cliëntondersteuner van MEE in een wijkteam.

Marlise: ‘Sophia is een enthousiaste jonge moeder en doet alles voor haar twee zoons. Milo’s broertje Joost is bijna drie en heeft Downsyndroom. Als casusregisseur kijk ik niet alleen naar de vraag over de onderwijsplek voor Milo, maar ook naar andere vragen of problemen die spelen binnen een gezin. Om te beginnen gaan we op zoek naar een geschikte school. Die is al snel gevonden en Milo wordt hier ingeschreven. Ik geef Sophia wat opvoedondersteuning om haar te helpen nog beter om te gaan met haar zoon met autisme. Dan gaan we aan de slag met de financiële problemen van het gezin.

Sophia en haar twee zoons komen rond van een bijstandsuitkering. De intensieve zorg die haar twee kinderen nodig hebben heeft zij nog niet kunnen combineren met een baan. Ik breng Sophia in contact met een schuldhulpmaatje, een vrijwilliger die samen met haar gaat kijken hoe zij van haar schulden afkomt. Ook laat ik het gezin kennis maken met de voedsel- en kledingbank. Omdat Joost bijna drie jaar wordt en Downsyndroom heeft, heeft Sophia binnenkort recht op dubbele kinderbijslag voor hem. Ik leg Sophia uit hoe ze dit kan aanvragen, en ze gaat hiermee zelf aan de slag.

Joost gaat sinds kort twee dagdelen naar een peuterspeelzaal om in contact te komen met andere kinderen. Sophia wil voor Joost het liefst een reguliere speelzaal, maar al snel blijkt dat dit geen geschikte plek is voor hem. Hij praat er niet, zit stil in een hoekje en loopt achter in zijn ontwikkeling. Ik praat hierover met Sophia, zij vindt het een grote stap om Joost naar een speciaal kinderdagverblijf te brengen. Het liefst wil ze dat hij zo gewoon mogelijk mee kan doen en ook in aanraking komt met kinderen zonder beperking. Er blijkt in de buurt een perfecte oplossing voor Joost te zijn. Een groep, speciaal voor kinderen met meervoudige beperkingen, die samenwerkt met regulier basisonderwijs en een reguliere peuterspeelzaal. Zij zorgen voor dagelijks contact tussen kinderen met en zonder (ernstig) meervoudige beperkingen. Binnen deze groep krijgt Joost ontwikkelingsgerichte activiteiten aangeboden en gespecialiseerde begeleiding om zich optimaal te ontwikkelen. Joost heeft zijn draai hier al snel gevonden. Er valt een enorme last van Sophia’s schouders. Haar beide zoons zitten op een goede plek. Aan haar financiële problemen wordt gewerkt. Met een goed gevoel gaat zij de toekomst tegemoet.

 

 

 

De foto dient ter illustratie en heeft geen betrekking op de betrokkene

Lees meer...
Het verhaal van:

Nikki en Miranda krijgen de hulp die ze nodig hebben

NikkiNikki is tien jaar, heeft twee broers en volgt speciaal basisonderwijs. Ze heeft een heftig verleden met huiselijk geweld. Haar vader is sinds een jaar uit haar leven en mag zijn kinderen niet meer zien. Nikki’s moeder Miranda heeft grote schulden. Er gaat van alles mis thuis en ze is het overzicht volledig kwijt. Daarnaast vertoont Nikki moeilijk gedrag. Ze kan enorme woedeaanvallen hebben waarbij ze agressief gedrag vertoont en dingen vernielt. Op school is er eigenlijk niets aan de hand, deze woedeaanvallen heeft ze vooral binnenshuis.

Schoolmaatschappelijk werk wordt betrokken vanwege Nikki’s gedrag thuis en de opvoedvragen die Miranda hierdoor heeft. Er wordt contact gelegd met de gezinscoach die ook betrokken is bij het gezin. De gezinscoach staat op het punt om af te sluiten: er is een gesprek geweest met Miranda over de financiën en sindsdien wil Miranda niets meer met de gezinscoach of welke vorm van hulpverlening dan ook te maken hebben. De schoolmaatschappelijk werker stelt voor om met Miranda in gesprek te gaan om te kijken of zij kan bemiddelen. Miranda accepteert namelijk nog wel hulp via de school vanwege de moeilijkheden met de opvoeding van Nikki.

Er volgt een afspraak met Miranda. De gezinscoach heeft er weinig vertrouwen in dat Miranda hem nog binnen zal laten, maar wil haar toch nog een kans geven en gaat er dus mee akkoord om halverwege het gesprek aan te schuiven. Al snel blijkt dat de aanpak van de gezinscoach bij Miranda niet in goede aarde is gevallen. Hij had er niet omheen gedraaid en haar duidelijk verteld wat er mis was met haar financiën en hoe zij haar problemen moest oplossen. Deze duidelijkheid was bij Miranda in het verkeerde keelgat geschoten.

Rustig bespreekt de schoolmaatschappelijk werker met Miranda de situatie. Miranda kan haar verhaal doen. Ze voelt zich begrepen en ontdooit zichtbaar. Daardoor ontstaat de mogelijkheid om Miranda wat dingen uit te leggen. Langzaam begint ze weer open te staan voor de hulp die ze hard nodig heeft. Tot grote verrassing van de gezinscoach laat Miranda hem even later binnen en kan de hulpverlening weer worden opgepakt. Er wordt afgesproken dat Miranda hulp krijgt bij de opvoeding van haar kinderen.

Gezien het enorme trauma van Nikki gaat de gezinscoach onder andere zorgen voor hulp van een psycholoog.

Lees meer...
Het verhaal van: Jules

Passend onderwijs aanbieden doe je met z’n allen!

passend onderwijsJules Duyvesteijn (7 jaar) heeft het syndroom van Down. Hij is in februari 2014 gestart met regulier basisonderwijs. Dit was de voorkeur van zijn ouders: ze kiezen voor een zo gewoon mogelijke opvoeding en daarbij hoort deelname aan een reguliere basisschool in de buurt en meedoen in de wijk. De ouders kozen voor de openbare Montessoribasisschool Jan Vermeer. Deze school biedt passend onderwijs aan waardoor Jules de kans krijgt mee te doen met de ‘gewone’ leerlingen. De juffen krijgen ondersteuning van begeleiders uit de zorg en het speciaal onderwijs. Deze begeleiding betekent maatwerk en dat is zeker nodig. Jules kan bijvoorbeeld nog niet praten en daarom wordt gebruik gemaakt van gebaren en afbeeldingen. Op die manier leren de juffen en ook de kinderen in de klas om goed met Jules te communiceren. Deze uitwisseling is erg belangrijk voor Jules zijn ontwikkeling: uit onderzoek blijkt dat een talige leeromgeving de beste stimulans is voor kinderen met Down syndroom om taalvaardig te worden. Bij Jules duurde het wat langer voordat hij schoolrijp was. Na afronding van de reguliere kinderopvang en het Kinderdienstencentrum Kind en Zo, is hij op 6-jarige leeftijd in het basisonderwijs ingestroomd. De school biedt een geleidelijke opbouw in het aantal lesuren om de belasting voor Jules, de klas en de juffen langzaam uit te breiden. Dit betekent dat Jules thuis ook begeleiding krijgt. Jules gaat vanaf dag 1 met veel plezier naar school. De juffen zetten zich samen met de begeleiders in om zijn ontwikkeling te stimuleren. Ook de klasgenoten spelen daarin een belangrijke rol. Zij helpen Jules graag en vinden het heel normaal dat hij ook op school zit. De kinderen kennen hem goed en voor hen is Jules geen onbekende meer in de buurt. De Jan Vermeerschool heeft Jules met een ‘open mind’  ontvangen. Tegelijk met Jules is vorig jaar Cooper Heeman (5 jaar) en begin dit jaar Elise de Cock (4 jaar) ingestroomd, ook deze beide kinderen hebben het Down Syndroom . Hiermee laat de Jan Vermeerschool zien dat zij passend onderwijs structureel omarmen, en dat is met recht bijzonder te noemen. Zij zetten zich enorm in om de kinderen op hun eigen tempo en niveau te laten integreren. Met de transitie van de Jeugdwet naar gemeenten vanaf dit jaar, kunnen scholen en gemeente er samen voor zorgen dat ieder opgroeiend kind een passende schoolloopbaan heeft en hulp krijgt waar nodig. Passend onderwijs aanbieden doe je met z’n allen! Het Oudernetwerk Samenwijs Delft e.o. wil de zon laten schijnen voor de juffen, want zij zijn de centrale spil in de klas. Er wordt een groot beroep op hen gedaan; er is veel aandacht en kunde nodig om al deze verschillende kinderen onderwijs op maat aan te bieden.

In februari kreeg de Openbare Montessoribasisschool Jan Vermeer in Delft een Zonnetje van Oudernetwerk Samenwijs voor het aanbieden van passend onderwijs aan kinderen met Down syndroom en andere beperkingen. In het ‘Delftse Zonnetje’ dat aan hen wordt uitgereikt is een spiegel verwerkt; het symboliseert de voorbeeldfunctie van degene die deze prijs ontvangt. Het Oudernetwerk Samenwijs wordt door MEE ondersteund.

Lees meer...