Het verhaal van: Sophia

Eén vraag, meerdere problemen

sophia-mee-verhalenSophia is op zoek naar een school voor speciaal onderwijs voor haar oudste zoon Milo (8). Hij heeft ADHD en autisme en is op zijn huidige school niet op zijn plek. Hij vindt er geen aansluiting bij zijn klasgenoten, hij wordt gepest, loopt didactisch achter en is snel in paniek. In een aangepaste omgeving zou Milo beter tot zijn recht komen, zo is besloten op zijn huidige (reguliere) school. Sophia is het hier mee eens. De vraag voor een passende onderwijsplek komt terecht bij Marlise, cliëntondersteuner van MEE in een wijkteam.

Marlise: ‘Sophia is een enthousiaste jonge moeder en doet alles voor haar twee zoons. Milo’s broertje Joost is bijna drie en heeft Downsyndroom. Als casusregisseur kijk ik niet alleen naar de vraag over de onderwijsplek voor Milo, maar ook naar andere vragen of problemen die spelen binnen een gezin. Om te beginnen gaan we op zoek naar een geschikte school. Die is al snel gevonden en Milo wordt hier ingeschreven. Ik geef Sophia wat opvoedondersteuning om haar te helpen nog beter om te gaan met haar zoon met autisme. Dan gaan we aan de slag met de financiële problemen van het gezin.

Sophia en haar twee zoons komen rond van een bijstandsuitkering. De intensieve zorg die haar twee kinderen nodig hebben heeft zij nog niet kunnen combineren met een baan. Ik breng Sophia in contact met een schuldhulpmaatje, een vrijwilliger die samen met haar gaat kijken hoe zij van haar schulden afkomt. Ook laat ik het gezin kennis maken met de voedsel- en kledingbank. Omdat Joost bijna drie jaar wordt en Downsyndroom heeft, heeft Sophia binnenkort recht op dubbele kinderbijslag voor hem. Ik leg Sophia uit hoe ze dit kan aanvragen, en ze gaat hiermee zelf aan de slag.

Joost gaat sinds kort twee dagdelen naar een peuterspeelzaal om in contact te komen met andere kinderen. Sophia wil voor Joost het liefst een reguliere speelzaal, maar al snel blijkt dat dit geen geschikte plek is voor hem. Hij praat er niet, zit stil in een hoekje en loopt achter in zijn ontwikkeling. Ik praat hierover met Sophia, zij vindt het een grote stap om Joost naar een speciaal kinderdagverblijf te brengen. Het liefst wil ze dat hij zo gewoon mogelijk mee kan doen en ook in aanraking komt met kinderen zonder beperking. Er blijkt in de buurt een perfecte oplossing voor Joost te zijn. Een groep, speciaal voor kinderen met meervoudige beperkingen, die samenwerkt met regulier basisonderwijs en een reguliere peuterspeelzaal. Zij zorgen voor dagelijks contact tussen kinderen met en zonder (ernstig) meervoudige beperkingen. Binnen deze groep krijgt Joost ontwikkelingsgerichte activiteiten aangeboden en gespecialiseerde begeleiding om zich optimaal te ontwikkelen. Joost heeft zijn draai hier al snel gevonden. Er valt een enorme last van Sophia’s schouders. Haar beide zoons zitten op een goede plek. Aan haar financiële problemen wordt gewerkt. Met een goed gevoel gaat zij de toekomst tegemoet.

 

 

 

De foto dient ter illustratie en heeft geen betrekking op de betrokkene

Lees meer...
Het verhaal van: Daan

Zelf op weg met MEE op Weg

MEE op weg

Al enige tijd ben ik verbonden als trainer aan MEE op Weg. Hier worden kinderen en jongeren getraind in het zelfstandig gebruik maken van het openbaar vervoer. Elke training is anders. Elke jongere vraagt andere ondersteuning, maar elke keer is het weer een ontzettend leuk en spannend avontuur.

Bijvoorbeeld de training van Daan. Daan is een jongen van 13 jaar. Hij heeft autisme, faalangst en ADHD. Daan moest van zijn woonplaats leren reizen naar zijn nieuwe school in een andere plaats. Dubbel spannend dus!

Tijdens de kennismaking bleek dat vooral de ouders van Daan best wat beren op de weg zagen. Daan is snel afgeleid door dingen die er om hem heen gebeuren. Is hij dan in staat om op te letten waar hij uit moet stappen?  En welke bus hij daarna moet nemen? Nou, het openbaar vervoer biedt zeker in de spits genoeg prikkels! Verder slaat Daan dicht als hij de situatie niet meer overziet. Hij moet handreikingen krijgen om in zo’n situatie toch een oplossing te zoeken door bijvoorbeeld om hulp te vragen aan de buschauffeur of naar zijn ouders te bellen.

Daan zelf had heel veel zin in de training. Maar we kwamen er tijdens het gesprek al snel achter dat alles nieuw voor hem is. Verder dan het feit dat je een OV-chipkaart nodig hebt reikte zijn kennis niet. In het kennismakingsgesprek bespreken we altijd hoe we het beste kunnen reizen. Bij Daan kwamen we er op uit dat hij met de fiets naar de bushalte gaat en dan verder met de bus naar school. Om ons in de trainingen te kunnen focussen op het OV zouden de ouders het fietsen van en naar de bushalte met hem oefenen. Ook zou Daan samen met zijn ouders een schema maken van de reis. Zo heeft hij iets om op terug te vallen als hij onzeker wordt. Dit schema liet hij me bij de eerste training vol trots zien.

Tijdens de eerste training bleek dat het oefenen van het fietsen goed was gelukt. Daan fietste moeiteloos naar de bushalte. Daan blijkt een gezellige prater (oeps leidt dat hem niet teveel af? Schiet er door mijn hoofd). Ook bemoeit hij zich graag met alles wat er om hem heen gebeurd.

We beginnen stap voor stap. Hoe werkt dat bij een bushalte? Hoe lees je de borden? Hoe zorg je dat de bus voor je stopt? Hoe check je in en uit met je OV-chipkaart? Door steeds in kleine stapjes te werken kreeg Daan veel succeservaringen. Hij groeide en kreeg zelfvertrouwen voor de volgende stappen. Steeds herhaalden we de bereikte stappen om te controleren of hij ze daadwerkelijk beheerst en om ze beter in te laten slijten.

Daan herhaalde alles vol vuur. Zo enthousiast dat ik bang was dat hij helemaal niets mee kreeg van de reis op dat moment. Maar daarin onderschatte ik Daan! Toen we bij het overstappunt kwamen had hij de volgende bus die verdekt achter een andere stond opgesteld al in de gaten voor ik hem zelf had gezien. Ook mijn vertrouwen groeide! Na de eerste training had Daan al een aardig zicht op de route en het overstappen.

Dan gaan we door naar het volgende. Wat doe je als er onderweg iets gebeurd dat je niet prettig vindt? Wat doe je als je de bus mist? Daan voelde zich bijvoorbeeld erg bekeken tijdens het reizen. Hier werd hij onzeker van. Zijn oplossing; uit het raam kijken en niet op de medereizigers letten.

Als trainer neem je letterlijk steeds meer afstand. Zo gebeurde het een keer dat Daan naast een man zat die hem een aai over zijn hoofd gaf. Daan stond op en ging op een andere plaats zitten. Later vertelde hij dat hij dit bewust als oplossing had bedacht omdat hij het een onprettige situatie vond en zich ongemakkelijk voelde als hij daar bleef zitten. Bravo Daan, prima oplossing! Op de terugweg wilde Daan in de bus nog wel eens in slaap vallen. Toen ik aangaf dat ik hem niet meer wakker ging maken omdat hij nu zelfstandig moest gaan reizen bleef hij wakker om zijn halte niet te missen.

Tijdens de laatste training heeft hij alles zelf gedaan en was ik puur op de achtergrond aanwezig ter controle. Daan heeft zelfvertrouwen gekregen. Hij durft en kan het zelfstandig reizen aan. Ik heb er vertrouwen in dat het hem gaat lukken ook als het een keertje anders loopt. En gelukkig, hebben ook zijn ouders er een goed gevoel bij.

Daan reist nu zelfstandig van en naar school. Maar dat is niet het enige dat hij hiermee heeft bereikt. Als hij nu met iemand af wil spreken na school kan dat en neemt hij de bus een uur later. Het geeft hem een extra stuk vrijheid. En wat ook belangrijk is, Daan heeft tijdens de trainingen ook andere hobbels overwonnen en ook dit kan hem helpen op andere momenten.

Daan succes! Het was gezellig om samen met jou dit avontuur aan te gaan.

 

Diverse MEE organisaties bieden de training MEE op weg aan. Neem voor meer informatie contact op met een MEE bij u in de buurt.

Lees meer...
Het verhaal van:

Achttien en volwassen

achttien en volwassenBas heeft ADHD en PDD NOS en is onlangs achttien geworden. Nu hij volwassen is vindt hij dat hij zelfstandig keuzes kan maken. Hij stopt met zijn medicatie, draait zijn dag- en nachtritme om, gaat haast niet meer naar school en eet niet of slecht. Zijn vrienden zijn belangrijk. Hij ziet niet in dat ze hem misbruiken voor geld en dat ze niet met maar om hem lachen. Henk en Janneke, de ouders van Bas, zijn wanhopig op zoek naar hulp en bellen MEE, maar Bas wil geen ondersteuning. 

In de maanden die volgen heb ik meerdere gesprekken met de ouders van Bas. Ze zijn behoorlijk overbelast. Bas is verbaal erg gewelddadig en Henk en Janneke vrezen voor fysiek geweld.

Henk en Janneke volgen een cursus bij MEE voor ouders met kinderen met autisme. Hier kunnen zij lotgenoten ontmoeten. Samen stellen we een crisislijst op, zodat Henk en Janneke weten hoe ze kunnen handelen als de situatie uit de hand loopt. Er worden voorbereidingen getroffen voor een uithuisplaatsing. Daarnaast probeer ik contact te zoeken met het netwerk van het gezin. De ouders van Bas zien dit niet zitten. Regelmatig loopt het bijna uit de hand. Zelfs als Bas wordt opgepakt door de politie, heeft dit geen invloed op zijn gedrag.

Niet veel later escaleert de situatie. Bas heeft de deur ingetrapt, het huis vernield en gedreigd zijn vader te vermoorden. Henk en Janneke zetten Bas uit huis na fysiek contact met Henk. Bas gaat naar een vriend, waar ik hem opzoek. Hij is zichtbaar geschrokken en eindelijk beïnvloedbaar. Ik krijg hem zo ver dat hij weer medicatie wil gaan gebruiken.

Henk en Janneke zien in dat ze hulp nodig hebben en dat het verstandig is hun netwerk te benaderen. Familieleden, de korfbaltrainer van Bas, buren en vrienden van Henk en Janneke komen bijeen. Zij zijn begripvol en willen ondersteunen. Er worden logeerweekenden bij familieleden gepland, de trainer gaat kookles en voorlichting over hygiëne geven en ook de buren en vrienden staan voor het gezin klaar. Henk en Janneke kunnen zelfs even op vakantie. Bas kan voorlopig weer thuis komen wonen en er worden huisregels opgesteld en afspraken gemaakt.

Het gezin is weer op een positieve manier met elkaar in gesprek. Bas is rustiger, leert nieuwe vaardigheden, gaat weer naar school en kijkt er naar uit binnenkort uit huis te gaan.

Een consulent van MEE

Lees meer...